سایت حقوقی وکیل من ، تلفن دفتر ۸۸۴۰۱۴۱۶  موبایل دفتر ۰۹۱۲۶۰۰۸۷۲۰ و ارسال پیامک شبانه روزی ۱۱۱ به موبایل دفتر

وکیل انحصار وراثت

پرسش: انحصار وراثت چیست؟

پاسخ وکیل انحصار وراثت : برای تعیین تکلیف میراث هرکس پس از فوت، ابتدا باید ورثه را تعیین کرد. رسیدگی به این امر از سوی مرجع قانونی و با رعایت تشریفات مقرر در قانون را «انحصار وراثت» و رای صادر شده را «تصدیق یا گواهی انحصار وراثت» می نامند.

پرسش: از کدام مرجع می توان درخواست صدور گواهی انحصار وراثت کرد؟

پاسخ وکیل انحصار رواثت : برای صدور گواهی انحصار وراثت باید به شورای حل اختلاف آخرین محل اقامت دائمی متوفی مراجعه کرد. لیکن باید توجه کرد که رسیدگی به دعاوی درباره اصل و نسب، وصیت، تولیت یا وقف که ممکن است پس از فوت متوفی ایجاد شود کماکان در صلاحیت دادگاه های عمومی است و چنین دعاوی حتی با توافق طرفین قابلیت طرح در شورای حل اختلاف را ندارد.

قوانین مربوط به تنظیم وصیت نامه را میفرمایید؟

پاسخ وکیل انحصار وراثت :

‌مصوب ۲۳ بهمن ماه ۱۳۱۷
‌ماده اول – وصیت‌نامه اعم از اینکه راجع باشد به وصیت عهدی یا تملیکی منقول یا غیر منقول ممکن است به طور رسمی یا خودنوشت یا سری‌تنظیم شود.

ماده دوم – ترتیب تنظیم وصیت‌نامه رسمی و اعتبار آن به طوری است که برای اسنادتنظیم شده در دفاتر اسناد رسمی مقرر است.

ماده سوم – وصیت‌نامه خودنوشت در صورتی معتبر است که تمام آن به خط موصی نوشته شده و دارای تاریخ روز و ماه و سال به خط موصی بوده‌و به امضاء او رسیده باشد.
‌ماده چهارم – وصیت‌نامه سری ممکن است به خط موصی یا به خط دیگری باشد ولی در هر صورت باید به امضاء موصی برسد و به ترتیبی که‌برای امانت اسناد در قانون ثبت اسناد مقرر گردیده در اداره ثبت اقامتگاه موصی یا محل دیگری که در آیین‌نامه وزارت دادگستری معین می‌گردد امانت‌گذارده می‌شود.
‌ماده پنجم – کسی که سواد ندارد نمی‌تواند به ترتیب سری وصیت نماید.

ماده ششم – کسی که نمی‌تواند حرف بزند هر گاه بخواهد وصیت‌نامه سری تنظیم کند باید تمام وصیت‌نامه را به خط خود نوشته و امضاء نماید و‌نیز در حضور مسئول دفتررسمی در وصیت‌نامه بنویسد که این ورقه وصیت‌نامه او است و در این صورت مسئول دفتر باید روی پاکت یا لفافی که‌وصیت‌نامه در او است بنویسدکه عبارت مزبور را موصی درحضور او نوشته است.
‌ماده هفتم – وصیت‌نامه سری را موصی همه وقت می‌تواند به ترتیبی که برای استرداد اسناد امانتی مقرر است استرداد نماید.
‌ماده هشتم – در موارد فوق‌العاده از قبیل جنگ و امراض ساریه و مسافرت در دریا که مراوده نوعاً مقطوع و به این جهت موصی نمی‌تواند به یکی از‌طرق مذکور وصیت کند ممکن است وصیت به طریقی که در مواد بعد ذکر می‌شود واقع شود.
‌ماده نهم – افراد و افسران نظامی و کسانی که در ارتش اشتغال به کاری دارند می‌توانند نزد یک نفر افسر یا همردیف او با حضور دو شاهد وصیت‌خود را شفاهاً اظهار نمایند.
‌ماده دهم – در صورتی که نظامی یا کسی که در ارتش اشتغال به کاری دارد مریض یا مجروح باشد ممکن است وصیت خود را در حضور رییس‌بهداری ارتش و مدیر بیمارستان که آنجا است اظهار نماید.
‌ماده یازدهم – اشخاصی می‌توانند به ترتیب مذکور در دو ماده قبل وصیت نمایند که در جنگ یا مأمور عملیات جنگی باشند و یا در محلی زندانی یا‌محصور باشند که مراوده‌ای با خارج نباشد.
‌ماده دوازدهم – در سایر موارد مذکور در ماده ۸ موصی می‌تواند در حضور دو نفر شاهد وصیت خود را اظهار نماید و یکی از آن دو شاهد اظهارات‌او را با تعیین تاریخ روز و ماه و سال و محل وقوع وصیت نوشته و موصی و شهود آن را امضاء می‌نمایند و اگر موصی نتواند امضاء کند شهود این نکته‌را در وصیت‌نامه قید می‌کنند.
‌ماده سیزدهم – اشخاصی که مطابق ماده ۹ و ۱۰ وصیت نزد آنها شده و همچنین شهود مذکور در ماده قبل در اول زمان امکان باید در اداره ثبت اسناد‌یا محلی که در آیین‌نامه وزارت دادگستری تعیین می‌شود حاضر شده وصیت‌نامه را مطابق مقررات راجع به امانت گذاردن اسناد امانت بگذارند و ضمناً‌اعلام کنند که این آخرین وصیت موصی است که با داشتن اهلیت اظهار داشته.
‌ماده چهاردهم – در صورتی که اشخاص مذکور در ماده ۹ و ۱۰ اظهارات موصی را ننوشته باشند در اول زمان امکان نزد حاکم صلحی که به او‌دسترس دارند حاضر شده و اظهارات موصی را با تاریخ و محل وقوع وصیت و اهلیت موصی شفاهاً اظهار می‌دارند اظهارات مزبور در صورت‌مجلس‌نوشته شده و به امضاء حاکم صلح و شهود می‌رسد.
‌ماده پانزدهم – وصیتی که مطابق مواد قبل (‌در موارد غیر عادی) واقع می‌شود بعد از گذشتن یک ماه از تاریخ مراجعت و رسیدن موصی به محلی که‌بتواند به یکی از طرق مذکور در ماده اول وصیت کند یا گذشتن یک ماه از تاریخ باز شدن راه و مرتفع شدن مانعی که به واسطه آن موصی نتوانسته است‌به یکی از طرق مذکور وصیت نماید بی‌اعتبار می‌شود مشروط به اینکه موصی در مدت مزبور متمکن از وصیت باشد.
‌ماده شانزدهم – هر وصیتی که به ترتیب مذکور در این قانون واقع نشده باشد در مراجع رسمی پذیرفته نمی‌شود مگر اینکه اشخاص ذینفع در ترکه به‌صحت وصیت اقرار نمایند.
‌ماده هفدهم – هر دادگاه یا اداره یا بنگاه یا شخصی که وصیت‌نامه به او سپرده شده و نیز دادگاهی که در موارد فوق‌العاده وصیت در آنجا اظهار‌گردیده مکلف است بعد از اطلاع به فوت موصی وصیت‌نامه یا صورت‌مجلس راجع به وصیت را به دادگاه اقامتگاه موصی و اگر در ایران اقامتگاه ندارد‌به دادگاه صلح تهران بفرستد اعم از اینکه وصیت‌نامه مزبور به حسب قانون قابل ترتیب اثر باشد یا نباشد و هر گاه وصیت‌نامه متعدد باشد باید تمام آنها‌فرستاده شود.
‌ماده هیجدهم – کسی که وصیت‌نامه نزد او است اگر خارج از مقر دادگاه صلح مذکور فوق باشد می‌تواند وصیت‌نامه را به دادگاه محل خود تسلیم‌نماید و آن دادگاه مکلف است فوراً وصیت‌نامه را به دادگاه صلح مزبور بفرستد.
‌ماده نوزدهم – حاکم صلح در آگهی که راجع به تقاضای تصدیق انحصار وراثت می‌شود قید می‌کند که هر کس وصیت‌نامه‌ای از متوفی نزد او است و‌تا آن تاریخ رسماً ابراز و افتتاح نشده در مدت سه ماه به دادگاهی که آگهی نموده بفرستد و پس از گذشتن این مدت هر وصیت‌نامه‌ای (‌غیر از وصیت‌نامه‌رسمی و سری) ابراز شود از درجه اعتبار ساقط است.
‌ماده بیستم – پس از گذشتن مدت مذکور فوق دادگاه صلح وقتی را برای باز کردن وصیت‌نامه تعیین و به اشخاصی که وراثت آنها معلوم است اطلاع‌می‌دهد که در وقت مزبور حاضر شوند.
‌ماده بیست و یکم – هنگام ابراز وصیت‌نامه اعم از خودنوشت یا سری حاکم صلح باید با حضور نماینده مدعی‌العموم یا مدیر دفتر صورت‌مجلسی‌مشتمل بر خلاصه وصیت و اینکه وصیت‌نامه در حضور او باز شده و خصوصیات وصیت‌نامه از قبیل مهر و موم و غیر تنظیم و به امضاء حضار برساند.وصیت‌نامه‌های سری را حاکم صلح با حضور اشخاصی باز می‌نماید که لفاف آن را امضاء یا مهر کرده و در تاریخ باز کردن در مقر دادگاه صلح حاضر‌هستند. اصل وصیت‌نامه که مطابق این ماده نزد حاکم صلح باز می‌شود به دفتر امانات ثبت فرستاده می‌شود و رونوشت آن در دفتر دادگاه می‌ماند و اشخاص‌ذینفع می‌توانند از آن رونوشت بگیرند.
‌ماده بیست و دوم – بعد از باز شدن وصیت‌نامه حاکم صلح به اشخاصی که وصیت به نفع آنها شده یا کسانی که وصی معین شده‌اند مراتب را اطلاع‌می‌دهد.
‌ماده بیست و سوم – وصیت‌نامه وقتی معتبر است که تمام آن موجود باشد و ادعای فقدان وصیت‌نامه اعم از اینکه این دعوی نسبت به تمام‌وصیت‌نامه یا قسمتی از آن باشد مسموع نیست.
‌ماده بیست و چهارم – ترتیب صدور سند مالکیت به نام ورثه یا موصی‌له نسبت به اموال غیر منقول که به نام مورث ثبت شده است در آیین‌نامه‌وزارت دادگستری معین می‌شود. این قانون که مشتمل بر بیست و چهار ماده است در جلسه بیست و سوم بهمن ماه یک هزار سیصد و هفده به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

پرسش: آیا فرد میتواند مال متعلق به متوفائی را اعم از منقول یا غیر منقول یا اسنادی که نزد غیر است به عنوان طلب اخذ نماید؟

پاسخ وکیل انحصار وراثت : شخص یا اشخاص مزبور باید برای تحصیل تصدیق وراثت و عده وراث تقاضای کتبی به یکی از محاکم صلح محل اقامت دائمی متوفی یا محاکم بدایتی که وظایف صلحیه را انجام می‌دهد تقدیم کند در صورتی که محل اقامت دائمی متوفی در خارج از مملکت باشد به یکی از محاکم صلح تهران باید مراجعه شود.تبصره- در غیر این مورد خواه اختلاف در وراثت بوده و خواه شخصی که متصرف مال منقول یا غیر منقول است منکر باشد امر به اقامه دعوی در محاکم صالحه خاتمه خواهد یافت.

وکیل انحصار وراثت

بین الملل وکیل انحصار وراثت

بین المللی وکیل انحصار وراثت

در بین الملل وکیل انحصار وراثت

در بین المللی وکیل انحصار وراثت

وکیل انحصار وراثت بهترین دفتر

وکیل انحصار وراثت دفتر بهترین

وکیل انحصار وراثت دفتر با تجربه ترین

وکیل انحصار وراثت باتجربه ترین دفتر

وکیل انحصار وراثت دفتر وکالت

وکیل انحصار وراثت بهترین دفتر وکالت

وکیل انحصار وراثت بهترین دفاتر وکالت

وکیل انحصار وراثت بهترین دفتر وکلای

وکیل انحصار وراثت با تجربه ترین دفاتر وکالت

وکیل

وکیل بین الملل

وکیل قرارداد

وکیل ملک

گروه وکلا

وکیل طلاق توافقی

وکلای بین المللی

وکیل مهاجرت

وکیل ثبت شرکت

وکیل بین الملل

دفتر حقوقی بین الملل

دفتر حقوقی بین المللی

دفتر وکالت بین الملل

دفتر وکالت

دفتر حقوقی

بهترین وکیل

طلاق توافقی

وکیل ثبت اختراع

وکیل ثبت علامت تجاری

وکیل در دبی