برای اینکه توی قانون مدنی نمیشه اجبار کرد طلبکار رو دارنده طلبکاره که تو باید سر وعده بیای پولتو بگیری قانون مدنی همچین شرطی نذاشته همچین تکلیفی رو دوش طلبکار نذاشته. من طلبکارم دوست دارم شش ماه دیگه پولم رو بگیرم. اما تو حقوق تجارت میگه تو باید روز وعده بیای برات رو ارائه بدی تا برات گیر ببینه طلبکار کیه تازه بشناستت بعد اگر با تاخیر بیای آثار سوء داره که این آثار سوء رو میگیم که معلوم بشه چه تفاوتی با قانون مدنی داره. ولی ماده ۳۸ قانون متحد الشکل ژنو صراحتا تکلیف ارائه برات رو روی دوش دارنده برات گذاشته این ماده میگه دارنده براتی که به روز معین یا به وعده است تاریخ معین رویت است باید آن را برای پرداخت در روزی که قابل پرداخت است یا در روز غیر تعطیل بعد از آن ارائه دهد باید ارائه دهد.

حالا برگردیم سر اینکه چرا برخلاف قوائد عام.حقوق مدنی قانون گذار در حقوق تجارت چه در سطح بین المللی چه در سطح داخلی تکلیف میکنه به دارنده برات که حتما باید سر موعد برات ، برات رو ارائه کنی و مطالبه کنی. گفتیم تو قانون مدنی نمیشه حتما باید روز موعود طلبت رو بخوای. ریشه اش چیز دیگه است. در برات سفته و چک کا مسئول اصلی پرداخت داریم