میشیم که برات مثل هر سند دلالت کننده در طلب قابلیت انتقال دارد. با تقسیم قبل میفهمیم انتقال این نوع اسناد میتواند تجاری باشد میتواند مدنی باشد. اگر تجاری باشد مشمول قانون تجارت میشه. اگر مدنی باشد مشمول قانون مدنی میشه. اگر به دنبال این هستیم که اسناد برراتی یعنی برات و سفته به گونه ای منتقل شود که در صورت تحقق شرایط دیگر این سند کمافی سابق تجاری بماند فقط از مسیر ظهر نویسی باید حرکت کنیم. اگر غیر از مسیر ظهر نویسی هر مسیر دیگری را طی کنیم برای اینکه این اسناد را به عنوان اخص کنیکم نوع انتقال مدنی است واون همه امتیاز برای دارنده از دست میره. پس تنها مسیر انتقال اسناد تجاری به گونه ای که هنوز این سند مثل قبل از انتقال دارای امتیازات تجاری باشد انتقال از طریق ظهر نویسی است. هر روش انتقال دیگر را استفاده کنید انتقال مدنی است و از امتیازات قانون تجارت محروم میشه. قانون تجارت ایران ظهر نویسی را تعریف نکرده اما در ماده ۲۴۵ امکتن انتقال برات را از طریق ظهر نویسی را پیش بینی کرده.